از دنیای شما چیزی نمی‌دانم، جز این‌که دانایی باید که آرامش با خودش بیاورد.

اگر می‌دانی و هنوز جایی که باید، سکوت نمی‌کنی، اگر هنوز حوصله‌ی جدل داری، اگر یادت نمی‌ماند که بعد از هر بحثی، چه خالی و پوچی ِسنگینی دارد بی‌نتیجه‌گی و دل‌گرفتگی و خستگی، اگر می‌دانی و هنوز برای اثبات دانسته‌هایت بال‌بال می‌زنی، هنوز نمی‌دانی.