از تو اگر بخواهم یک چیز یاد بگیرم، باید همین بی‌خیالی و سهل‌گیری شوخ‌طبعانه‌ات باشد.


یادت هست می‌گفتی زندگی از هر طرف که نگاهش کنی شوخی است، مشکل ماییم که جدی‌اش گرفته‌ایم؟ ... از وقتی رفته‌ای راستش جای این نگاه سرخوش شوخ بیش از همه‌چیز در زندگی‌ام خالی است. این روزهای خبرهای همه بد و اتفاق‌های ترسناک، بیش از همیشه خالی است. همه‌ی دنیا اگر وا بدهد تو به همان قرار بمان. تو وا نده. بگذار دلم قرص باشد که تو جایی، دور از من حتی، داری به ریش همه‌شان، به ریش همه‌چیز، می‌خندی.