"Honeymoon period" به دوره‌ای گفته می‌شود در یکی از انواع دیابت، معمولا مدتی بعد از ظهور اولین علائم، که بیمار کمی بهتر می‌شود و نیازش به انسولین کاهش پیدا می‌کند، اما درواقع نشانه‌ی بهبودی نیست، آغاز شیب نزولی بیماری است.

فکر می‌کنم تا چه اندازه نعل‌به‌نعل این دوره را تجربه کرده‌ام در روابط گذشته‌ام. هربار مشکلی ایجاد شده و من تمام تلاشم را کرده‌ام که مطرحش کنم و به طرف مقابل نشان دهم اینجا علامتی بروز کرده است و بعد که واکنش مناسبی ندیده‌ام، یک‌روز بی‌مقدمه بروز درد را متوقف کرده‌ام. قلبم از رابطه امید بریده و مغزم افتاده در سراشیبی پردازش مقدمات دل کندن. برداشت طرف مقابل اما این بوده که مشکل حل شده، احیانا من دست از نق زدن برداشته‌ام و همه‌چیز به قاعده است.

همه‌چیز به قاعده ‌مانده تا آن لحظه‌ی ناگهان که او را در ناباوری و بهتِ "مگر چه شده؟" گذاشته‌ام و رفته‌ام.