٣٠ روز با من بمان تا معنای واقعی "زندگی" را با شکل و نمودار برایت بکشم تا بفهمی که در این سال ها چیییزی که می کردی "زندگی" نبود.

۳۰ روز با من باش٬ صبح٬ ظهر٬ شب٬ نصفه شب. با من لیسی به بستنی قیفی ات بزن و کارهای "همیشه مهمت" را فراموش کن. زیر باران با من برقص و با جمله ی نفرت انگیز "الان سرما می خوریم" حالم را نگیر.

۳۰ روز با من شاد باش و استرس هایت را قورت بده. موبایل لعنتی ات را خاموش کن٬ ساعت مچی گران قیمت مزاحمت را توی سینک ظرفشویی بنداز. بی خیال کار٬ بی خیال دیگران٬ بی خیال زمان و عقربه ی ثانیه شمار.

۳۰ روز برای زندگی کردن کافیست. نه کمتر و نه بیشتر٬ با من دیوانگی کن و بعد از آن

خداحافظ.