طبق یه رسم قدیمی توی کوه معمولا اونهایی که از بالا میان پایین به اینهایی که دارن میرن بالا خسته نباشید یا صبح بخیر میگن.

از اونجایی که بنده ،ابوی گرام رو ٣ هفته ست که همراهی میکنم یه نیمچه کوهنورد محسوب میشم! نتیجتا کم و بیش با این رسم آشنایی پیدا کردم. اوایل جواب نمیدادم میزاشتم به حساب...

امروز سعی کردم این روحیه ورزشکاری رو در خودم تقویت کنم و با سعه صدر جواب خسته نباشید هم نوردامون رو بدم اما...

دارم از ایستگاهه ٢ میام پایین ، بابا فاصله اش از من زیاده یکی از این کوه نوردای محترم بهم میگه : خسته نباشید لبخند میزنم و میگم شما هم همچنین

میگه :چه هوای خوبییه!

میگم: بعله

میگه: چه منظره قشنگیه!

میگم: بعله

میخوام به راهم ادامه بدم که میگه بیاید از اینجا منظره دره رو نگاه کنید!!

میگم: مرسی قبلا رویت شده

میگه:  فقط چند لحظه لطفا

این دیگه یه جورایی ورای اخلاق ورزشکاریه میخوام برم پایین اما روم نمیشه به عقب نگاه میکنم ببینم بابا رو میبینم  اما نچ . میرم جلو یه نیم نگاهی میندازم میگم بعله قشنگه

اما این ورزشکار محترم ظاهرا ول کن نیست

میگه: افتخار میدید با هم از یال بریم بالا

میگم نه مرسی من دارم از اون بالا میام

میگه پس افتخار بدید از یال بریم پایین!!!!

بی خیال بابا به ما اخلاق ورزشکاری نیومده همون بهتر مثل بز سرم رو بندازم پایین و راهمو برم  همینم مونده با این نره غول برم تو دره!!!!