وقت هایی هست، لحظه های دل آشوبه ای که فقط یک مرد میتواند آرامت کند. آن هم نه هر مرد ای، مرد ای که دوستش داشته باشی ، دوستت هم لااقل کمی داشته باشد، از تو قوی تر باشد و تو به این ایمان داشته باشی، و مهربان باشد. هیچ دوست ای، حتی هیچ مادر و پدر باهوش و فوق العاده ای هم کاری از دستشان ساخته نیست. و چقدر بی تاب میشوی اگر چنین مرد ی نباشد. چقدر به در و دیوار میکوبی بدن زخمی ات را.