خدای خوبم شکرت برای همه همه همه اون چیزایی که میدونی و میدونم

 راستی نمره تقریبا تمام درسام اومد همشون خوب بود

شکر




 

 میدانی که حاصل ترنم  یک رباعی  در لبان خداوندی
تو شاه بیت غزل یک فرشته ای وقتی خواب خدا را میدید




برقی از منزل لیلی بدرخشیدسحر

 کس ندانست که با خرمن مجنون دل افگار چه کرد

کاشک خدایی باشه تو عالم...به عزتش قسم نه برهان نظم نه علیت نه صدیقین نه...هیچ کدام جواب نمیده واسه اثباتش فقط یه برهان مونده واسم و اون اینه که دردهای بزرگی در عالم هست که فقط چیزی یا کسی به نام خدا میتونه طبیبش باشه




rasoul ahadiدر برف

 

 

دستانم مقابل آتش،

در دلم خاطره ای یخ میزند

اون ته چیزی ترک میخورد

برف را چه باک؟




 

 

                                      پس مانده غوغایی هستیم از حماقت دیگران

                               و پیشاپیش می اندیشیم به رویایی که همچنان رویا می ماند...

 

محمود آباد بهار 86




 

من از مردن نمی ترسم
هراسم از نمردن زیر بار یوغ شیطان است

من از ماندن به هر قیمت در این ویرانه می ترسم."




 

شب که ماه را از جیب پیراهنم

بیرون بیاورم

صبح که آفتاب از نوک انگشتانم

بریزد روی چهره امروز

یادم باشد

آنهایی را که به سایه ام دروغ پاشیده اندببخشم

و به کسانی که تکه ای از روحم را کندندبخندم




 

در دنیای واقعی برای آن که شخصی ارزشمند و نه دمدمی باشیم ؛ باید دست به انتخاب بزنیم و  آن انتخاب قطعا راضی ساختن دیگران به هر قیمت نیست




 

همین الان آخرین امتحانم رو دادم. تموم شد. سبک شدم. راحت شدم.

خدای مهربونم شکرت.




 

جهان را برای آدم‌های توانمند ساخته‌اند.

آن‌ها که از رنج نمی‌ترسند، از جا گذاشتن یادها بر روح، یا از هر چیز کوچک و ناچیز که رنگ خاطره بگیرد.

آن‌ها که دور ریختن بلدند، دیلیت.

آن‌ها که از حادثه می‌گذرند، با حادثه می‌گذرند، یاد گرفته‌اند که برای چه‌چیز باید مکث کرد و کجا نباید ایستاد، باید گذشت.